گندله یعنی گلوله های تولید شده از نرمه سنگ آهن و سایر مواد افزودنی که اول خام و سپس پخته شده و برای احیا به روش سنتی تولید آهن در کوره بلند و یا روش های متعدد احیای مستقیم به کار میرود.
از آنجایی که کنساتره که محصول کارخانه آرایی است به صورت کانه های آهی ریزی میباشد که به این شکل فیزیکی قابل مصرف نبوده و این نرمه ها تراوایی گاز را در بار کوره بلند به صورت ناموزون کاهش میدهند و عملکرد کوره بلند را مختل میکنند. همچنین نیز در کارخانه احیا مستقیم اشکالاتی را ایجاد میکنند بنابراین نرمه اهن را به صورت گندله درآورده که به عنوان فرآورده میانی از معدن تا کوره های تولید آهن و فولاد در نظر گرفته میشود.
از آنجایی که گندله ها ماده اولیه به مشار می آیند باید در کوره های احیا ویژگی مکانیکی و شیمیایی حرارت مطلوبی را داشته باشند. در واقع هدف واحد های گندله سازی تبدیل کنسارنتره آهن به گندله آهنی با هندسه و تخلخل یکنواخت است.
گندله های خواص زیر را دارا میباشند:
تخلخل زیاد و یکنواخت 25 تا 30 درصد
توزیع یکنواخت ابعاد به طور عمده از 9 تا 16 میلیمتر
ترکیب کانی شناختی یکنواخت به شکل هماتیت یا ترکیبات هماتیت دار احیا شونده
استحکام مکانیکی زیاد و یکنواخت
مقاوم به سایش
استحکام مکانیکی کافی حتی در برابر تنش گرمایی در محیط های احیا کننده
داشتن قابلیت چسبندگی کم
اجزای سیستم گندله سازی:
سیستم انتقال مواد خام
سیستم آسیاب و خردایش مواد اولیه
واحد مخلوط سازی مواد اولیه
تولید گندله خام
کوره پخت گندله
سیستم غبارگیر
سیستم تامین آب خنک کننده
سیستم انتقال محصول نهایی
سیستم تصفیه آب
سیستم تولید هوای فشرده
آزمایشگاه