پروفیل به قطعاتی با مقطع ثابت گفته میشود که با توجه به جنس و استحکام شان کاربرد زیادی در صنایع دارند . پروفیل ها در حالت کلی به 2 دسته پروفیل های توپر و تو خالی طبقه بندی میشوند .
تاریخچه تولید پروفیل :
مقاطع تو خالی به خاطر خواص فوق العاده ای که دارند از زمان های گذشته شناخته شده بودند . مثلا پل قوسی که در سال 1890 که در اسکاتلند ساخته شده به خاطر اینکه درآن زمان شیوه و روش دیگری برای تولید مقاطع در دسترس نبود با استفاده از ورق های رول مانند که به هم پرچ شده بودند ساخته شده است .
پیشرفت پروفیل در همان قرن در اولین کارخانه تولید مقاطع تو خالی که به صورت دایره ای بود توسط برادران مانسمن پیشرفت داده شد که رول های ورق را به صورت اریب سوراخ کرده و امکان ساخت مقاطع را ممکن ساخت . این پروسه توسط پیگر پیشرفت داده شد و چند سال بعد ساخت مقاطع توخالی با ضخامت کمتر و بدون درز جوش انجام شد .
در اوایل قرن قبل یک مرد انگلیسی به نام وایت هاوس جوش مقاطع توخالی را پیشرفت داد .
چند سال بعد ساخت مقاطع با ضخامت کمتر و بدون درز جوش انجام گرفت . اگر چه تولید مقاطع تو خالی دایره ای بیشتر مورد استفاده قرار گرفت . پس از پیشرفتی که در جوش یکپارچه این مقاطع توسط یک مرد آمریکایی به نام فرتز اختراع شد .
بعد از جنگ جهانی دوم صنعت جوشکاری جهش و پیشرفت چشمگیری کرد . ورق تولید کننده این مقاطع به راحتی و بدون درز جوش به هم خورد تا مقطع تو خالی ساخته شود . برش نهایی مورد نیاز مقاطع توخالی دایره ای و مستطیلی به شکل قابل ملاحظه ای توسعه یافت توسط دستگاهی که مولر اختراع کرد .
در دهه 50 تمامی مشکلات تولید ، جوش و قطع این مقاطع حل شد و اتصالات بدون استیفر تنها مشکل باقی مانده این نوع مقاطع بود .
در سال 1955 اولین طراحی های مقدماتی برای خرپایی مقاطع تو خالی دایره ای توسط جم صورت گرفت و تا به امروز در حال گسترش و تحقیق می باشد .
تحقیقات انجام شده برای طراحی مقاطع توخالی مستطیلی از سال 1960 در اروپا با استفاده از آزمایش ها ، تئوری ها و اختراع ها انجام گرفت که اکثرا اسپانسر آن سی آی دی ای تی می باشد . علاوه بر این در 25 سال گذشته تحقیقات زیادی در رفتار خستگی و جنبه های دیگر مانند پرکردن آنها با بتن ، مقاومت در برابر آتش سوزی ، باد و مقاومت در برابر خوردگی انجام شد .